دست نوشته های یک پزشک سياوش كاويان

من تو را ميفهمم

دفتر شعر من از خاطره ها سرشار است

خاطرات خوش تو

لحظه هايي كه تو بودي و من و شمع و شراب

و خدا بود فقط ناظر ما

لحظه هايي كه تو بودي و من و راز و نياز

و تو ميگفتي با من

من تو را ميفهمم

اشك در چشم تو بود و هوس خواستنت در دل من

شايد آن روز تو را

                       من  نمي‏فهميدم

و تو مي‏فهميدي

كه زمان كوتاه است

تو زمان را و مرا ميفهميدي

و من آن روز نميفهميدم

راستي را ؛چه كسي باور داشت

كه چنين خواهد شد

چه كسي ميدانست

دفتر شعر من از خاطره سرشار شود